Niezintegrowana

Rozdarta pomiędzy dobrą i złą nowiną,
Rozerwana między tą, a tamtą chwilą.
Niepokorna, niestabilna, niedojrzała;
Raz na stos z nią, a raz jej chwała.
Myśli, emocje nieznośnie sępiące uwagi
Dręczą, męczą i ujmują jej życiu magii.
To tylko milisekunda, jedna krótka chwila
I już umysł ciemna, błędna złość spowija.
Z podium na dno, z piekła wprost do nieba,
Bezwzględnie nią miota, odpocząć nie da…
Tylko jedno najprostsze stałe pragnienie,
By w końcu bezwzględnie móc pogodzić siebie i… siebie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>