Bezkres wszechrzeczy

Powierzchnia naszych oczu tworzy granicę
Pomiędzy formą, a całą treścią,
pomiędzy mną, a tym, co widzę.
Pomiędzy całością i jej częścią.
Ale cała struktura granicy to mit,
Granica nie istnieje, jest wszechbyt.
Zmysły, narzędzie poznawcze to my,
A my to tylko składnik kosmicznej zupy;
Nasze cząstki w niej pływają,
Bezkarnie się lokacją zamieniają.

Nie jesteś tym, czym jesteś,
To nie jest czymś innym, niż Ty,
Wszystko jest wszystkim i wszędzie,
Stanowimy Wszechświadomość, nie osobny byt.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>